Za duże cycki, za małe cycki.

Standardowy

Ostatnio pasjonuje mnie marketing związany ze środkami „odchudzającymi”. Jestem kobietą odporną na socjotechnikę „cudownego środka” głównie ze względu na pieniądze, które wydaję na buty. Uważam, zupełnie serio, że więcej seksapilu doda Ci 12 cm absolutnie wspaniałego obcasa niż 5kg mniej z wagi. Bo seksapil zaczyna się w Twojej głowie i kończy na stopach. Nawet jeżeli miałabyś się zabić idąc.

Wracając do tematu.
Moja styczność z „odchudzaczami” sięga pierwszych reklam SlimFast’u w niemieckiej telewizji. Zafascynowany, pulchny dzieciaczek patrzący z zazdrością, jak te panie na ekranie piją takie wspaniałe.. gęste.. spienione… kolorowe koktajle.. Przegrywał z tym widokiem nawet kogiel-mogiel. A przecież od tego MIAŁO SIĘ JESZCZE CHUDNĄĆ!
Pech chciał, że absolutnie kosmicznym zrządzeniem losu, ojciec mój, niezwykle wygadany, został najęty do sprzedaży akwizytorskiej owego specyfiku. Najęty słowami „wiesz, to takie gówno w proszku, ale durne babiszony wydają na to masę kasy”. Pech tym większy, że Polska w owych czasach owych kolorowych reklam nie miała, a chleb na kartki w sposób naturalny pilnował naszych rozmiarów. Tak więc ani chudnięcia, ani mamony.
A tak mi się ręce trzęsły, i tak mi się śliniło.. do momentu gdy się napiłam. Potem też mną trzęsło.
Morał był taki, że im lepsza reklama, tym większe placebo.
A przecież chodziło o złamane serce faktem, iż truskawkowy koktajl smakuje jak stara kawa z bardzo starym mlekiem.

Czemu więc mowa o cyckach?

Każda kobieta podejmująca się wyzwania zrzucenia wagi, jeżeli nie da się naciągnąć reklamom (i nie mówię tego ze złośliwością – te reklamy naprawdę są majstersztykami manipulacji!), znajdzie trenera. I trenerowi powie, że chciałaby schudnąć tylko z brzucha/nóg/bioder/rąk/łydek/cokolwiek. I ile się potem owy trener musi nagadać, że nawet za pomocą izolacji mięśni w danym ćwiczeniu – z jednej partii NIE SCHUDNIESZ.
W reklamach też jest trend, by uderzać w stereotypowe podejście kobiet – jak za duży brzuch, to będę robiła milion brzuszków. Zupełnie racjonalnie wyśmiewa się owe brzuszki, by zaraz po tym wepchnąć do głowy szajs „po co Ci w ogóle męczące ćwiczenia?” i „czemu chcesz się katować ćwiczeniami?”

Drogie Panie (i Panowie). Trening który nie sprawia przyjemności, to lipny trening.

Zawsze znajdziesz coś, co możesz w sobie poprawić. To właśnie efekt za dużych cycków – za małych cycków.
Dlatego też, nie warto wybierać metod, które będą Cię zniechęcać. Wysiłek fizyczny może być kojarzony z kamieniołomami równie łatwo, jak z przyjemnością płynącą np. z tańca.
Zastanów się, czemu w połowie dnia jesteś zmęczona, zniechęcona i ogólnie mówiąc bardzie przypominasz rozdeptane toffi na asfalcie? Bo wysiłek który do tego stanu doprowadza, jest wysiłkiem umysłowym. A reklam w postaci „no brain no problem” nie uświadczysz.

Dobry trening fizyczny to niekoniecznie taki z hektolitrami wylanego potu. Dobry trening to taki, po którym chce Ci się żyć. I taki będę próbowała Ci zapewnić. Z ciężarami, lub bez.
A o treningu z ciężarami słów kilka już wkrótce. Stay tooned.

Zwierzątka obrastają w zimowe futerka, kobiety – w zimowe tłuszczyki.

Standardowy

Spacer zaliczony?
Pewnie nie.
W końcu nie obiecałam, że po pół godzinnym spacerze zgubisz dwa centymetry w pasie.
A mogłam.
Mogłam obiecać, że bez wysiłku, bez żmudnych ćwiczeń, bez zmiany nawyków żywieniowych, bez ograniczania jedzenia i bez drogich specyfików z apteki – możesz mieć ciało jakiego pragniesz. W końcu wiele ludzi daje się naciągnąć na „magiczne” sposoby i „cudowne” wynalazki. Szczególnie na 5 dni przed Sylwestrem jesteś w stanie uwierzyć w „przełomowe odkrycie amerykańskich naukowców, hit wprowadzany do Polski!”. W promocyjnej cenie, w dodatku. Absolutnie bezpieczny dla zdrowia.
..tylko na podstronie wymaganej prawnie, musiałabym dodać, że płacisz mi za ‚element rozrywkowy’ a nie ‚autentyczną, lekarską poradę’. I że gwarancji Ci żadnej w sumie dać nie mogę – bo przecież możesz się okazać tym 0,01% populacji, na którą sprzedawany przeze mnie produkt nie zadziała.
Szaleństwo.
A marketingowo się kręci.

Nazywam się Angelika Przybyłek i nie będę Cię ściemniać.

Nie jestem odessaną z tłuszczu fitness instruktorką na preparatach odwadniających. Pomimo spełniania kryteriów „tabeli idealnych wymiarów”, sama niedługo zobaczysz, że „mam coś do spalenia”. Dzięki temu będziesz widziała EFEKTY PROGRAMU.

Pomimo niewątpliwie trudnych cech charakteru jakie posiadam, krytycyzm zaliczam do tych pozytywnych. Tak jak krytycznie podchodzę do księży nauczających o życiu w rodzinie, tak samo traktuję ćwiczenia na rzeźbienie sylwetki. To co nie działa czy jest niebezpieczne dla zdrowia – odrzucam. W programie PowerWorkout nie znajdziesz więc technik, których efekty zobaczysz po trzech latach regularnych ćwiczeń. W dodatku, program jest trójstopniowy – większość technik jest podzielonych na poziom dla początkujących, średniozaawansowanych, oraz zaawansowanych. Nie obawiaj się więc, że „to nie dla mnie”. Nie zakładaj też, że „nie znajdę na to czasu”. Podział w PowerWorkout dotyczy również czasu treningowego – tak że rozpoczynając od 7 minut, z czasem dojdziesz do 40 minutowego treningu, który nie sprawi Ci większego problemu.

Żeby nie przegapić styczniowych filmików z ćwiczeniami – już teraz zapisz się na subskrypcję!

Zakochaj się na święta…

Standardowy

..w myśli, że na wakacje Twoja pupa może wyglądać tak:

A teraz mi powiedz, czy naprawdę myślisz, że to nie dla Ciebie.
Że to niewykonalne. Że cellulitis, że wiek, że masz zapadłe pośladki posłuszne tylko prawu grawitacji.

Wiesz, czasem dobrze się mylić. To jest właśnie ten przypadek.
Nawet jeżeli nie należysz do osób popularnie zwanych pączuszkami, nawet pod dobrze dobraną warstwą ciuchów – możesz czuć się niekomfortowo. Jesteś kobietą. 95% kobiet gdyby mogło, zmieniło by coś w swoim wyglądzie.
Nie jestem chirurgiem plastycznym, ale też „dokonuję rzeczy niemożliwych w dwa tygodnie”. I nie chcę pieniędzy za Twoją pracę!

Zjadłaś wczoraj za dużo i za późno. Tego nie cofniesz, ale możesz zrobić coś dzisiaj – idź na spacer. Zostaw telewizor i Internet w domu.
Podejmuj baby steps w swojej drodze, by pod koniec zimy móc zacząć biegać. W przenośni.
Jeżeli wrzucisz do swojego codziennego rytuału jedną jedyną czynność – nie wypalisz się tak szybko z ochoty i determinacji by coś zmienić. Wrzuć już dzisiaj. Nie kawałek serniczka czy makowca.
Na początek proponuję szybki marsz – gdziekolwiek. Nie musisz mieć lasu za oknem. Są święta, więc na ulicach ruch jest mniejszy. A dopóki nie zapuścisz się do jakiegoś miejskiego bronxu, nic Ci nie będzie. A właściwie będzie – poczujesz się lepiej z tą wczorajszą wigilią. I pierwszy raz docenisz brak zalegającego śniegu.

RUSZ DUPĘ mówię. NIE SZUKAJ kijków do Nordic walking. NIE DZWOŃ po koleżankę. Ubierz się, naciągnij czapę na głowę i po prostu WYJDŹ. Wrócisz za pół godziny. NIC Cię nie ominie, a ZYSKASZ na budowaniu w sobie siły. Bo to o tę wewnętrzną siłę dzisiaj się rozchodzi.
Odpuść swoim problemom na pół godziny. Odpuść pupie gniecenie na kanapie. Jeżeli wczorajsze gotowanie/sprzątanie/załatwianie wyprało Cię z sił, to wiedz, że spacer Cię podładuje. Właśnie dlatego, że umysł odpocznie w rytm kroków. Jeżeli nie – napisz reklamację a zwrócimy Ci wydane pieniądze.

I zanim zamkniesz tę stronę by dalej opalać się przed monitorem – spójrz:

Też możesz mieć takie zdjęcia.

Instrukcja obsługi wejścia na siłownię.

Standardowy

Wyobraź sobie. Wchodzisz na siłownię. Bo padało, bo musisz do toalety, bo ktoś Ci karnet sprezentował, ewentualnie masz koleżankę czującą presję na sylwestrowy rozmiar XS.
W każdym bądź razie, WESZŁAŚ.
Załóżmy więc najgorszą z możliwych wersji – są tam ludzie. A konkretniej – mężczyźni, choć możemy się kłócić co do różnic pomiędzy homo sapiens a neandertalis.
Jeżeli w tym momencie wyszłaś, to wróć.
Jeżeli panika unieruchomiła Cię w środku – nie bój się, lwy w tym zoo są nakarmione.

Jeżeli należysz do tego wąskiego odsetka 10,8% kobiet które nie tylko weszły do siłowni świadomie, ale i z premedytacją – NIE, powtarzam, NIE idź w stronę bieżni. Nawet nie waż się ulokować z egzemplarzem SHAPE’a na rowerku. A jeżeli wejdziesz na jakąś wytrząsającą tłuszcz z dupy maszynę, wiedz, że jesteś ofiarą marketingu i jak sama nazwa wskazuje, szybciej stracisz pensję niż procent tłuszczu na ciele.

Zanim jednak przejdę do tego co POWINNAŚ robić na siłowni, pozwól, że wyjaśnię, iż tak

wyglądać nie będziesz.

Po prostu nie. Tak jak ja nie urosnę samoistnie o upragnione 5 cm, tak ty nie będziesz Michaelem Jacksonem kulturystyki. Gdybyś bowiem miała na to szansę, siedziałabyś teraz nad książką farmakologiczną, a nie zastanawiała się nad niebezpieczeństwami wypicia koktajlu białkowego. Jeżeli więc nie zastanawiasz się nad koktajlem…

Czemu więc masz na siłownię chodzić?

Żeby wyglądać, o, na przykład, tak:

Nawiasem mówiąc – sam areobik, zumba, step, taebo, etc., Ci tego nie da. A jeżeli teraz prychasz, że Twoja instruktorka aerobiku wygląda bosko – proponuję, byś zaczęła zarabiać legalnie „ciałem na chleb”, zamiast tuptać w rytm muzyki dwa razy w tygodniu przez godzinę. I zanim podejmiesz wyzwanie – zapytaj rezolutnie ową instruktorką, czy nie „przerzuca złomu”.

Jest masa powodów, czemu powinnaś uprawiać trening siłowy – przyspieszy Ci metabolizm, poprawi krążenie krwi, zmniejsza ryzyko kontuzji, redukuje objawy stresu, blabla i tak marzysz tylko o tym sześciopaku.

Prawda jest taka, że siła jest sexy.
Możesz być omdlewającą, zwiewną niewiastą, ale siła jest podstawą wszystkich innych Twoich zdolności.
Nie musisz być herod-babą. Możesz pozostać delikatnym kurczątkiem. Ale słoik powinnaś umieć odkręcić a dzieciaka podnieść z ziemi jak ryczy.
Pracując nad siłą ciała, pracujesz nad siłą umysłu. Pomyśl o tym następnym razem, gdy ktoś chamstwem czy złośliwością doprowadzi Cię do łez.

I najważniejsze z punktu widzenia nas kobiet – NA SIŁOWNI FACECI GAPIĄ SIĘ NA SIEBIE, nie na trenujące kobiety. Zaufaj mi. (Ale o tym będzie inna notka.)

Bądź jak wąż. Najedz się teraz, później może nie być.

Standardowy

„Dieta” to takie magiczne słowo z obcego języka. Magiczne, bo KAŻDY* na nie zareaguje. Obcego, bo albo jest nam obce, albo udajemy że jest nam obce.
* jeżeli jesteś kobietą, to albo zainteresujesz się typem diety by wyrazić o niej swoją opinię, albo jesteś mężczyzną i stwierdzisz „ale po co?”
(tak, upraszczam)

Nieważne co sądzisz o swojej sylwetce. Nawet jeżeli masz rację, co do „zbędnego balastu” jaki posiadasz na swoim ciele, znajdzie się ktoś, kto Ci dietę utrudni. Utrudni albo przez próbę wyperswadowania („z czego chcesz schudnąć? z uszu?”), albo przez jawne kłamstwo („pójdzie w cycki!”), albo przez zaprzeczenie („no weź gryza, to wcale nie ma tyle kalorii”), albo przez nieodwracalne bycie mamą/babcią.
Zawsze też największym wrogiem diety pozostajesz będąc sobą. Pomijając od-jutryzm, łatwiej jest znaleźć usprawiedliwienie dla „wyjątku” niż odpokutowanie zbędnych tłuszczów/węglowodanów. Pocieszam się zawsze, że to instynkt przeżycia każe zjeść to ciastko. Że to instynkt przeżycia właśnie, odpowiedzialny jest za filozofię „bądź jak wąż”. Nie znasz..?

Jesteś wężem zawsze, gdy zamawiasz średnią pizzę tylko dla siebie. Gdy zamawiasz dużą, jesteś wężem z doświadczeniem.

Jest kilka prawd o dietach.
Pierwsza to taka, że zapewne by ci się przydała.
Druga, że pewnie jesteś na złej.

Kolejna prawda o dietach jest taka, że trzeba mieć na nie pieniądze. Albo w ogóle tych pieniędzy nie mieć. Wszystkie materialne stany pośrednie mogą bowiem skutkować obfitością kształtów poprzez:
a) złej jakości jedzenie
b) dużą ilością jedzenia.

Skoro więc bycie na diecie jest trudne na wielu poziomach i z wielu powodów, czy świadczy o sile woli? Czy o zdrowym rozsądku? I, czy skoro ćwiczę codziennie by NIE MUSIEĆ być na diecie oraz NIE ZMIENIAĆ swoich „złych nawyków żywieniowych” (bardzo chwytliwe), wybieram trzecie wyjście?

Nie jestem dyplomowanym ekspertem od tracenia kilogramów, który ma doskonałą przemianę materii i jeszcze doskonalsze mniemanie o sile własnego charakteru. Jestem laską, której słabości przyczyniły się do szukania skutecznego sposobu na uniknięcie prób zepchnięcia mnie z plaży z powrotem do morza przez ludzi dobrej woli.

Kocham biały chleb ze smalcem, pierogi ze wszystkim i mozzarellę z majonezem. I frytki do tego.

Ćwiczę by jeść i nie jest mi wstyd.

Mężczyźni są łowcami, kobiety – zbieraczami.

Standardowy

Dla facetów męką jest przebieranie, wybieranie, wyszukiwanie. Kobietom sprawia przyjemność.
Najskrajniejszym przykładem jest wejście mężczyzny do sklepu ze spineczkami, gumeczkami, koralikami. JAK OWCA W RZEŹNI.
Główny powód tej dygresji jest taki, by pokazać czemu kobietom trudniej jest podjąć konkretną decyzję ‚on the spot’. I czemu w „chcę schudnąć” kobiety jest dużo więcej filozofii niż w męskiej decyzji. Gdyby dało się bezpiecznie schudnąć w dwa dni (wbrew reklamom – nie łudź się), sprawa była by prosta. No, chyba że baba by ją skomplikowała po namyśle.

Ale do sedna – kobieta zrobi świetny plan na schudnięcie włącznie z zaznaczeniem go w terminarzu, spędzi tydzień zagrzebana w Internecie, znajdzie najlepszą* dietę, obkupi się w koktajle, maści, buty treningowe kształtujące pośladki i (o zgrozo) błyszczyk do ust wspomagający chudnięcie, w celach motywacyjnych znajdzie nawet za małą kieckę, w które ABSOLUTNIE musi zmieścić się przed Sylwestrem/Walentynkami/Wielkanocą/Lipcem/Wrześniem/Andrzejkami…
*najlepszą, czyli taką działającą cuda bez jej stosowania. Ewentualnie najgłupszą, za to szalenie modną.

Facet – zmniejszy porcję obiadową i pójdzie na siłownię/pobiegać/basen. I nigdy nie zrozumie powyższych operacji.

Zatem trzeba mieć inne podejście w treningach kobiet. Nie tyle cierpliwie tłumaczyć niewieście, że nie schudnie jedynie z brzucha, bo chudnie się całościowo.
Wchodzenie na wagę jest niemile widziane**.
**Chyba że odbywa się w domowej łazience bez udziału widowni, z wagą odejmującą w naturalny sposób te niepotrzebne 3 kilo.
Tutaj właśnie „idealne wymiary” mają swoją rację bytu i taki jest sens mierzenia się centymetrem i zapisywania w specjalnie po temu kupionym super organizerze wysportowanej laski. (Pozwólmy kobietom być sobą.)

Nic tak nie motywuje jak pierwsze pół centymetra.

Bądź jak pantera. Poluj (na okazje), walcz (na treningu), jedz (do syta) i śpij (do bólu).

Standardowy

Moim światem wstrząsnął artykuł o modelkach przygotowujących się do pokazu bielizny Victoria’s Secret.
Modelki spędzają całe godziny na siłowni ćwicząc i podnosząc ciężary. Na trzy tygodnie przed pokazem intensywność treningów wzrasta do dwóch dziennie. Na 9 dni przed – modelki odstawiają wszystkie pokarmy w postaci stałej. Piją zupy i koktajle. Przed rozpoczęciem show nie piją nic przez 12 godzin, by skóra stała się cienka – a mięśnie widoczne.

Czemu wstrząsnął? BO JEST TO WIEDZA POWSZECHNA, nie żaden „sekret”, a pomimo to, kobiety na myśl o treningu z ciężarami dostają gęsiej skórki. Ale ok, o tym czemu POWINNAŚ ćwiczyć z ciężarami (nie „ciężarkami” które ważą 1,5kg i marnują Twój czas), będzie osobny wpis.

Dzisiaj o wymiarach idealnych.

Najpopularniejszą bzdurą rozpowszechnioną w Internecie jest współczynnik BMI. Body Mass Indeks obliczamy:
BMI = masa ciała (podana w kg) / wzrost (w metrach) ^ 2
I sprawdzamy dwucyfrową liczbę, by dowiedzieć się, czy jesteśmy za chudzi, w normie, czy za grubi.
W teorii sprawa jest bardzo elegancka – mamy niezbyt skomplikowany (w porównaniu do zapotrzebowania kalorycznego..) wzór matematyczny i odnośniki. Czemu więc między bajki możemy to wsadzić? Obraz mówi więcej niż słowa, więc krótko i na temat:

a w praktyce:

Jeżeli sięgnęłaś do wujka googla, to na bank trafiłaś na tabelę wymiarów.
Tabela jest świetna. Na swoim przykładzie stwierdzam, że jest ŚWIETNA. Mam bowiem wymiary I D E A L N E. Z jednym wyjątkiem.
….brakuje mi cztery cm w długości nóg, przy moim wzroście….
Więc co? Zrzuta na rosyjskiego specjalistę?

Do czego zmierzam – perfekcja jest ustalana przez społeczeństwo, a społeczeństwo rządzone jest gustem kilkorga. Zarówno gust jak i „kilkorgo”, zmieniają się co epokę. W chwili obecnej, pomimo chwytliwych zaprzeczeń i gorących odżegnań, mamy epokę anoreksji. Jeśli nie „uczciwej”, to tej „sfotoszopowanej”. Chcesz być krzykiem mody czy ponadczasowym hitem M.Jacksona? Zastanów się – patrząc na świat zwierząt – co podobało się zawsze i co podobać już zawsze będzie? Kocie ruchy, gra mięśni pod skórą, zwinność i siła?
Nie patrz w kolorową gazetkę. Włącz rozsądek. Żadna tabela, żaden wzór, żaden licznik na wadze, nie będzie myślał za Ciebie.

Głupi dodatek srebra do szkła.

Standardowy

„- Lustereczko powiedz przecie, kto jest najpiękniejszy w świecie?
- Przesuń się, bo nie widzę.”

Tak. Lustro. Zwierciadło. Witryna sklepowa. Przyciemniana szyba samochodu. Nawet polerowany garnek się nada. Byle by to nie była „słuchawka” od prysznica. W dzisiejszych czasach, nawet laptop na którym pracujesz próbuje odwrócić Twoją uwagę odbiciem na monitorze.

Wyobrażasz sobie dzień BEZ lustra?

Wyobrażasz sobie życie bez lustra?

Jeżeli leżysz teraz z pochodną grypy i poważnie rozważasz możliwość wywiercenia w czole nowej drogi oddechowej, by gardło w końcu nie bolało a nos można było zatkać bezczelnie wacikami, zapewne lustro jest Twoim wrogiem. Czy budzi w Tobie agresję czy zrezygnowanie – nieważne. Ważne, by nie widzieć w nim kłamstwa. Z prawdą można pracować – prawda może motywować.
Jak zobaczyć prawdę? Na pewno nie w sieci sklepów Reserved ;)

Weź miarę krawiecką (popularnie zwaną centymetrem) i (nie, miarka budowlana być nie może) zmierz obwód łydki, bioder, talii i klatki piersiowej. Zapomnij o 90-60-90. Zanotuj wyniki, wraz ze wzrostem. W następnym wpisie zobaczysz co dalej.