Na początku wszystko boli

Standardowy

a potem już CHCESZ żeby wszystko bolało.

Mówię serio. Możesz mnie cytować.

Jeżeli dopiero zaczęłaś i zachłystujesz się wszystkimi ćwiczeniami jak mały kociak śmietanką, to wiedz, że te pierwsze „najgorsze” treningi, są najlepsze. Sprawiają, że czujesz wszystkie swoje mięśnie. A wręcz mięśnie kilku innych osób. Mięśnie, których nie byłaś świadoma, że masz. Mięśnie, które spały tak długo, że teraz obudzone głośno krzyczą „WTF?!!” i próbują przesłać milion negatywnych sygnałów do Twojego mózgu, byś ich więcej NIE TYKAŁA.

Ekstra, powiem Ci.

Po miesiącu zaczynasz zastanawiać się, czemu „nie boli”, a po dwóch – wkraczasz w obszar paniki, że „nie boli”.

Jeżeli wiesz o czym mówię, to zrób 3 serie po 20 brzuszków. Czemu? A czy na tym etapie musisz mieć jakieś „ponieważ”?

Wracając do NIE WIERZĄCYCH, stękających i żalących się istot. Ból jest tylko informacją. Podobnie jak rachunku za prąd, nie możesz go ignorować. Co jednak z nim zrobisz (z rachunkiem i bólem) będzie wskazywało na to, z jakiej gliny Cię ulepiono.

Jeżeli Twoją odpowiedzią na zakwasy jest leżenie, jojczenie i pocieszanie się wafelkami – sory, ale jesteś małżą. Znajdziesz sobie jakiś blog kulinarny i naprawdę będziesz szczęśliwsza.

Jeżeli Twoją odpowiedzią na zakwasy jest szczękościsk, uporczywe trzymanie się rutyny dnia i myśli z gatunku „I po co mi to? I PO CO MI TO?!” – walnij 20 pompeczek, 20 brzuszków i 20 przysiadów – boli bardziej? No widzisz? Może boleć bardziej, więc ciesz się, że nie boli. Jeszcze coś z Ciebie będzie.

Jeżeli Twoją odpowiedzią na zakwasy jest co najmniej 20 pompeczek, 20 brzuszków i 20 przysiadów – witaj w klubie Twardzielek. Wiesz już, że najlepszą odpowiedzią na zakwasy jest ruch, więc co Ci będę słodzić. Jesteś boska i wiesz o tym.

Jeżeli Twoją odpowiedzią na zakwasy jest „Co to są zakwasy?” to albo robiłaś coś źle, albo jesteś nienormalna. Hej!

Próbowałam się powstrzymać, ale to było równie skuteczne jak powstrzymania własnej stopy od przymierzenia wyrobu Manolo Blahnika. Nie dałam rady. Dlatego teraz się bezczelnie pochwalę.

Grupa PowerWorkout’u liczy 20 zdeterminowanych dusz płci pięknej, z czego prawie połowa robi trening 16stką i zerka w stronę 20stek kiedy nie patrzę. Tak. Delikatność, kruchość i wrażliwość z gatunku „ale ja nie chcę urosnąć!” i „JA TEGO NIE UDŹWIGNĘ!” zerka w stronę ton zimnego żelastwa, które nawet nie jest w modnym odcieniu magenty. Wariatki.

Po treningu z nimi wychodzę mokra jak szczur, zachowując Poker Face że niby takie serie to ja trzaskam przed śniadaniem. A jak ćwiczą beze mnie, to rozpisuję im trening z rodzaju „będziesz się czołgać” i patrzę jak na koniec dowalają sobie jakieś Snatch’e czy inne Turki. I jeżeli teraz masz przed oczami stado zmutowanych babo-koksów, to przyjdź na trening by paść na klęczki z wrażenia.

Twój trening jest dla nich rozgrzewką.