Szpilki, przepukliny i kilogramy żelastwa.

Standardowy

Sklepy z biżuterią i butami potrafią zaginać czasoprzestrzeń. Seriously. Idzie taka kura pasażem, niby wszystko w porządku, sytuacja opanowana bo nie ma przecen. I nagle WSIĄKA.

Jeśli kiedykolwiek drogi mężczyzno zgubisz kobietę na zakupach, odwiedź pierwszej kolejności owe przybytki rozpusty i wyuzdania, a potem dopiero dzwoń na policję. W ostateczności możesz próbować ją wywołać przez mikrofon, ale pamiętaj – czynisz to na własną odpowiedzialność. Może się bowiem okazać, że w stresie wydała wszystkie pieniądze. Bynajmniej nie swoje. (P.s. widzę głęboki sens w ustawianiu przepastnych kanap i miękkich foteli przed co bardziej popularnymi otchłaniami męskiej rozpaczy.)

Żadni kanadyjscy, amerykańscy czy japońscy naukowcy nie pokusili się o wytłumaczenie dziwnej zależności pomiędzy wysokością damskiego obcasa a potrzebą jego posiadania przez płeć piękną. Więc nie będę się wgłębiać i zaliczę to do praw fizyki i przyrody.

W końcu nie ważne ile przytyjesz, rozmiar buta się nie zmienia.

Szpilki to cudowne lekarstwo na całe zło i najszybszy sposób na poczucie się kobieco. Fakt posiadania miliona butów przez kobietę nie jest tematem wartym dyskusji. Podobnież efekt szczuplejszych nóg, jędrniejszych pośladków, kuszących pęcin czy kołyszącego ruchu bioder. Tematem jest PRZERĄBANY WPŁYW NA KRĘGOSŁUP.

Buty na wysokim obcasie powodują ataki pasożytów trudnych do odpędzenia, narzucających się, przynoszących prezenty i zabierających na kolację. Poza tym, na skutek noszenia wysokich obcasów cierpi również kręgosłup, bo ciężar ciała przenoszony jest do przodu, co wymusza pogłębienie naturalnego wygięcia kręgosłupa w odcinku lędźwiowym. Lansowane 15stki (szpilki, nie dupy) kompletnie odcinają kobietę od kontaktu z podłożem, w sumie więc lepiej, jak tylko leży i ładnie w nich wygląda.

To nie jest tak, że teraz masz założyć onuce na twarz i w kaloszach poginać po mieście. To znaczy, że masz TYM BARDZIEJ dbać o swój kręgosłup. A kto jak kto, ale w tym temacie mam coś do powiedzenia. Coś, co odda Ci dużo większą przysługę, niż zalecenia lekarza na temat „oszczędzania się” i wizyt terapeutycznych na basenie.

Nie mam doświadczenia bardziej wiarygodnego, niż własne. Można tłumaczyć długo i cierpliwie że od złego, długotrwałego siedzenia może boleć kręgosłup, gdyż zmieniają się funkcje łańcucha kinematycznego – ale to równie skuteczne, co tłumaczenie że tyje się od żarcia a nie z powietrza. Każdy wie, każdy zlewa. Na ból i na schudnięcie – bierze tabletkę.

Kilka lat temu poszłam razem z Darkiem na rezonans magnetyczny kręgosłupa, gdyż pobolewały go plecy. Lekarz za głowę się złapał i nie puszczał. Artystyczne zdjęcie powinno służyć studentom medycyny to diagnozowania przepuklin u mutantów, gdyż wszystkie owinięte ciasno były mięśniami. „Pan nie powinien być w stanie chodzić”. Jednak zamiast pogodzić się ze stanem faktycznym, położyć się i umrzeć, Dariusz inaczej zaprojektował trening. Bóle przeszły po tygodniu i nie pojawiły się do tej pory.

Wspominam o tym dlatego, iż nie urodziłam się z kettlem w ręku.

Swoje dwie przepukliny na kręgosłupie zawdzięczam:
a) długim godzinom grania w Fallout/Diablo/BG/UO/Arcanum/Planescape:T/NN/etc.
b) przenoszenia betonowych krawężników (pozdro dla pani od biologii)
c) Krav Madze (pozdro dla sadystycznego sparring partnera)

Jak widać – NIJAK się to miało do regularnego sportu siłowego czy żelastwa.

Po tym jak kilka razy mnie „złapało” i jeść mogłam tylko z podłogi a na dupie nie było miejsca by wbić igłę, wylądowałam w szpitalu. Tam miałam sporo czasu na przemyślenie zaistniałej sytuacji. Przed stołem operacyjnym zaparłam się czterema raciczkami. Rehabilitacja z przystojnym doktorem zagroziła moim życiowym oszczędnościom. Więc? Poprosiłam o program treningowy Darka.

Tak trafiłam na kettlebell. Nie szukając nowości treningowych, nie pragnąc schudnąć, nie myśleć o życiowych rekordach i o tym, do czego autentyczna siła może się w życiu przydać.

Trafiłam na kettlebell, bo bardziej od poruszania bolało mnie stanie w miejscu, od stania siedzenie, a od siedzenia – leżenie.

Na początku wszystko było piekłem. Potem było łatwiej. Teraz nie mam żadnych bóli kręgosłupa. I wreszcie nie chodzę zgarbiona – co chyba najbardziej interesowało moją perfekcyjną mamę.

Czas: 15-20 minut

Ćwiczenia:
1. Martwy ciąg
2. Martwy ciąg jednorącz
3. Swing oburącz
4. Swing jednorącz
5. Supermenki – statyczne
6. Odchylenia grzbietu / Supermenki – dynamiczne

Twoja rozpiska:
Złap ciężar który masz najcięższy, a który nie jest kanapą.
Jeżeli jesteś początkująca i masz tylko siebie – wykonuj ćwiczenia z butelką wody, pamiętając by oszukiwać mózg co do ciężaru butelki.

Zielona/Pomarańczowa/Czerwona: Ciężar dopasowany do możliwości, po 7 ruchów na rękę (oburącz – 14), trzy serie każdego ćwiczenia.

W przygotowaniu II i III część treningu godzinnego!

Enjoy!