O temacie wstydliwym i sposobach postępowania.

Standardowy

NIGDY bym nie uwierzyła, że również mnie to dotknie. Zawsze patrzyłam na to okiem obserwatora i miałam swoją opinię. Bardzo stanowczą, dodajmy, jak większość małych kurzych opinii, które w ciągu żywota ulegają zmianie. Temat u innych z entuzjazmem tykałam kijkiem i dziko zainteresowana patrzyłam na konwulsje.

Patrzyłam z boku i nie rozumiałam, jak można się tego wstydzić? Ale że jak? Czemu nie chcesz o tym gadać?

Kontuzje zdarzają się każdemu! Co tu ukrywać? Czemu warczysz? Ałaniegryź!

Jestem super_ostrożnym instruktorem dmuchającym na zimne. Chwalę się wręcz, że nie mam tego czegoś w głowie, co pcha dalej, pomimo iż lampki się zapalają a syreny zaczynają zawodzić. Można oczywiście tłumaczyć to byciem cieniasem, ale dziękuję bardzo – swoje rekordy wolę bić w dłuższym zakresie czasu, nie ryzykując utraty przyjemności treningowej. Nie mam sobie nic do udowodnienia, a tym bardziej innym – jakkolwiek by to heroicznie nie zabrzmiało, sprowadza się to do z francuskaMamwyje Bane lub – „ja naprawdę nie lubię gdy coś mnie boli”.

Z powodów powyższych, i przykrych doświadczeniach z kręgosłupem, które zakorzeniły strach iście zwierzęcy w mej psychice, kontuzje były mi obce. Zakwasy, bóle w nadwyrężonych mięśniach – owszem, chleb powszedni. Naciągniętego Achillesa traktowałam jak order za głupotę stretchingową, ale i sygnał na temat granic nowego obszaru tymczasowych możliwości własnego ciała. Jednak do miana kontuzji to nie dorastało w moich oczach, tematu więc nie podejmowałam.

Przy wygibasach na rurce zaczęłam mieć mikro problemy z barkami i więzadłami w kolanie – jednak jak już wspomniałam, jestem ostrożna do przesady i nie dopuściłam do niczego większego. Kiedy więc zrąbałam nadgarstek, ucieszyłam się, że mam uczciwy temat na notkę.

Takiego wała.

Usiadłam do klawiatury i odechciało mi się wyjaśniać.

Sama nie rozumiem jak do tego doszło. Ręka boli miarą boleści – wpizdu. Nie ma złamania, nie ma przemieszczenia, moje szczupłe kostki mają się świetnie i dalej wyglądają ze wszech miar ponętnie. Ale mam ochotę odgryźć sobie łapę. Nie było lampek, nie było sygnałów, nie było nic* * mówiąc językiem klasyka. Nie mam pojęcia kiedy – podejrzewam przy czym.

Teraz rozumiem, że to właśnie zamyka usta w temacie kontuzji. Jeżeli doprowadzasz do uszkodzenia ciała z pełną premedytacją licząc na cud – możesz o tym śmiało mówić jowialnym tonem z lekkim utyskiwaniem na własną ambicję. Kiedy jednak robisz coś „w standardzie” i na drugi dzień budzisz się czując obcość własnej kończyny – czujesz pustkę i zniechęcenie. Czujesz instynktowny strach, że inne drapieżniki wyczują i wykorzystają Twoją słabość. I krótko ucinasz wszelkie pytania. Taki irracjonalny wstyd za własne ciało.

Jako, że nie wiem co mi właściwie jest i liczę, że dużo zielonego tejpu oraz masaży załatwi sprawę, nie będę się w temacie rozwodzić, tylko cierpliwie przeczekam własną niedyspozycyjność. Upierdliwość boleści działa mi na nerwy, bo jestem uzależniona od swoich sportów. Co oczywiście przekłada się na dwa istotne aspekty, z punktu widzenia osoby postronnej:

Wkurzam się szybciej i trenuję bez przyjemności.

Koko ko.

Stąd cenna rada dla osób postronnych – chodźcie na paluszkach i nie podpalajcie krótkiego lontu, gdy Wasza znajoma osoba nie może: wyżyć się / spełnić na sali treningowej, na trasie czy basenie. Myślcie o niej jak o kimś, kto po 10 latach palenia paczki papierosów dziennie, jako jedyny rzucił w towarzystwie palaczy. Wyhodujcie więcej cierpliwości. Nie zwracajcie uwagi na powarkiwania. Nie bierzcie do siebie szczekania. Nie próbujcie na siłę oderwać jej myśli od tego. Gdy kontuzja minie – odzyskacie tą osobę.

Sportowiec nie pipa, ale i tak nie rozgrzebujcie tematu bezmyślnie, bo to wymyka się racjonalności. Emocje silniejsze od logiki. 2000 lat cywilizacji, a i tak jesteśmy prymitywami. Na szczęście czas płynie i leczy rany.

Czas: 30 – 50 minut

Ćwiczenia:
1. 4 strony świata: Swing jednorącz + Snatch + przejście
2. Clean + Kolanko + Squat + Push Press

Drabina powtórzeń: 1-3 jeżeli to część Twojego treningu, 1-5 jeżeli to całość Twojego treningu.

Twoja rozpiska:
Zwiększamy ilość swingów, nie snatchy! Obrót z kettlem w górze daje nam zarówno czas na odpoczynek jak i wymaga równowagi ciała. 4 strony to jedna seria.
W drugiej połowie zwiększamy ilość kolanek i squatów z push press’ami. Jeżeli Twoja znikoma mobilność nie pozwala na pełen goblet squat – przysiady rób do momentu aż biodra znajdą się ciut poniżej kolan. Jeżeli ciężar w push pressie robi problem – asekuruj twarz drugą ręką.

Zielona: 8kg, drabina 1-5, dwie/trzy rundy.

Pomarańczowa: 12kg, drabina 1-5, dwie/trzy rundy.

Czerwona: 16kg-20kg, drabina 1-3, dwie/trzy rundy.

Enjoy!

P.S. Na obozie było pięknie. Za rok MUSISZ być. Seriously.

20 przemyśleń na temat “O temacie wstydliwym i sposobach postępowania.

  1. ~plica

    och jakie fajne filmiki. tyle mnie ! ;) tak serio, to fajna była ta rundka na plaży. i obóz. dzięki. i ciągle czekam na zakwasy…

  2. ~ogoorek

    Gdy czytam z ust instruktora „Jako, że nie wiem co mi właściwie jest i liczę, że dużo zielonego tejpu oraz masaży załatwi sprawę” to siekiera mi się w kieszeni otwiera.
    Na USG marsz,a potem do dobrego fizjoterapeuty, bo po omacku to można kury jedynie macać

    • an_ge

      no przecież nie tejpuję się sama ;)

      /edit

      Fakt jednak, że nie było to najbardziej przemyślane zdanie jakie wyszło spod moich palców. By uściślić jednak sprawę, wiem co mi jest – diagnoza to łokieć golfisty i przeciążony najszerszy grzbietu. Nie brzmi to jednak „poważnie” ani nie wywołuje uczuć głębokiego współczucia, dlatego próbowałam pominąć nazewnictwo i udać pełną boleści kurkę, udającą hart ducha i niesamowite wręcz męstwo.

      • ~ogoorek

        Może nie brzmi poważnie ale…..zresztą pogadaj z Ojcem, on miał coś podobnego (golfistę czy tenisistę) więc Cię uświadomi ile czasu (i kasy) zajęło mu wyjście z tego g00wna.
        Przez mojego golfistę siłowa część treningu też mocno ucierpiała – w miesiącach mała, w miesiącach niestety :(

      • Miałem łokieć tenisisty (golfisty to to samo, jedna kontuzja dwie obiegowe nazwy). Nie wiem, w jakim stanie Ty jesteś, ale ja miałem problemy z utrzymaniem dużej patelni w ręku. Wyście z tego kosztowało mnie ponad 2 miesiące pauzy od treningów i 1500 złotych polskich.
        Sio do fizjoterapeuty i nawet nie myśl o ćwiczeniu – to wredne gówno, kiepsko się goi i niedoleczone lubi nawracać

  3. Jest szansa, żeby za rok nie pokrywał się obóz KB z OldTown? Bo przetrwanie na wastelandzie zawsze będzie miało pierwszeństwo… ;)

    • an_ge

      Mam swoją własną fizjoterapeutkę – klei mnie i masuje, a ja odwdzięczam się w naturze.
      /tadamtadam! wyobraźnia uruchomiona/

  4. ~adept

    Nie mówiłaś, że jesteś biseksualna… Jak najbardziej lubicie to robić?

  5. ~adept

    Ooo… Tak właśnie myślałem, że lubisz tego typu fetysze. Z takich niepozornych blondyneczek wychodzą największe diablice. Bardziej lubisz być Top czy Bottom? Wyglądasz na taką niepozorną dominę chociaż to różnie bywa. Wykorzystujecie kettle? W sumie to dobra opcja, stwarza wiele możliwości. Lubicie bawić się na siłowni? Np. pieszczoty końcem gryfu? Dobra jest też stymulacja końcem zacisku na gryf tylko można się pokaleczyć więc trzeba uważać. To już hardcore. A próbowałyście czegoś luźniejszego w klimacie BDSM? Bo skoro zadajecie ból to pewnie głównie uprawiacie sadyzm i masochizm a próbowałyście czegoś bardziej lajtowego np. zwykłe bondage czy Wy tylko na ostro?

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>