Jak żyć w zgodzie z wężem i nie tyć.

Standardowy

Filozofia żywienia według „Jem/Nie jem” jest prosta. Wymaga tylko od Ciebie braku czasu i chęci do stania nad garami, wiecznego myślenia o zbilansowanej porcji, czy miłości do żarcia mało ale często. Wymaga też trochę odwagi, wiary i zajęcia myśli, ale o tym za chwilę.

Minęło 8 miesięcy od kiedy zaczęłam dietę bez diety. Czas na konkretne podsumowanie.

1. Gofry, naleśniki, pierogi i dużo makaronu. Widzisz co piszę? Jeszcze raz. GOFRY, NALEŚNIKI, PIEROGI, DUŻO MAKARONU. Jestem zwierzęciem mączno-mleczano-cukrowym odkąd nie mogę być mięsożercą. Moje żywienie to everyday is cheat day. Zaczynam jeść o 12:00 i kończę gdzieś tak w okolicy 01:00 w nocy. W dupie mam „trzeba jeść śniadanie” oraz „po 18stej się nie je”. Nie reklamuję stylu żywienia – mówię, co robię JA. JA nie planuję mieć tkanki tłuszczowej na poziomie 8%. 10% wystarczy

2. Na zachodzie bez zmian, czyli na wadze łazienkowej mi nie ubyło. Centymetr pokazuje mniej na milimetrach. Ludzie mówią, że schudłam. Pojawiły mi się prawie-zupełnie-widoczne mięśnie na nogach. Czyli jakiś fałd tłuszczu musiał zginąć. Wyczekująco też patrzę na obwód brzucha.

3. Po dwóch miesiącach postu 2 razy w tygodniu, przeszłam na post 1 raz w tygodniu gdyż zwiększyła mi się ilość treningów i pojawiła skłonność do owoców i orzechów. Jak wąż chce bezy z truskawkami i śmietaną to nie popuści, będzie -50% do inteligencji. Wąż nie jest zainteresowany mediacjami z mózgiem. Tak, wiem, bezy ze śmietaną nie są owocami.

4. Nie straciłam nic na sile, nie ubyło mi mięśni. Staram się pamiętać o BCAA i brać regularnie, gdyż NAPRAWDĘ działa. Odstawiwszy BCAA częściej czułam przepalenie i wypalenie. Niestety, oszczędności trzeba szukać gdzie indziej. Chcesz mieć mięśnie – przyjmuj BCAA. Niekoniecznie w końskich dawkach sugerowanych przez producenta.

5. Nie mam żadnego problemu z dniem postnym. Jem obiad o 16:00, trenuję, piję wodę/herbatę, śpię, wstaję, pracuję umysłowo do 15:00, robię i jem obiad o 16:00. Jeżeli mam kryzys – skracam post i piję mleko* (wiadomo z czym) o 14:00. Kryzys najczęściej związany jest z mózgiem, który CHCE jeść, a nie z potrzebami ciała. Jeśli jem X kcal w ciągu zwykłego dnia, to po dniu postnym przyjmuję taką samą porcję kcal. NIE CZUJĘ POTRZEBY „WYNAGRADZANIA SOBIE” POSTU.

*Wąż kocha mleko. Poważnie. Z kawą lub z adwokatem. Nawet jak jest ożarty i śpiący. Tak więc, nie ma czegoś takiego jak „nie jestem głodna, nie potrzeba mi tych zbędnych kalorii”. Wiecie jak powstają zombie? Właśnie tak. Skłonność do sabotowania nieprzekraczalnej liczby kcal (tj.2500) ładowanych w siebie mnie wykończy, wąż zmartwychwstanie i będzie szukał mleka. Z kawą. Albo adwokatem.

6. Jeżeli mnie skręca z głodu – szukam zajęcia trudniejszego i bardziej wymagającego uwagi. Czasem nawet potrafię się przemóc i posprzątać mieszkanie. Częściej jednak włączam Wiedźmina lub szukam nowych tekstur. Prawda jest taka, że atak głodu jest chwilowy i da się przeczekać. Pomyśl o tym jak o bardzo niezadowolonym wężu, który nagle zaczyna zwijać ci żołądek i przylepiać go do kręgosłupa, a po Twoim braku reakcji – wąż obraża się śmiertelnie, wali focha i idzie spać, odwrócony do Ciebie plecami.

7. Mój tydzień treningowy wygląda tak:

Poniedziałek, po 16:00, jest dniem postnym. W ten dzień trenuję na siłę przez godzinę.
Wtorek jest dniem spocenia się z kettlami, przez godzinę. Dobry obiad świetnie się pali.
Środa jest treningiem z własną masą ciała (albo pole dance, albo konkretny bodyweight) oraz lekkimi kettlami, przez dwie godziny.
Czwartek jest dniem spocenia się z kettlami przez godzinę. Jest również dniem porządnej kolacji.
Piątek jest dniem obijania się, opierdalania, lenienia i uciekania od wszelkich obowiązków.
Sobota-niedziela to stretching i okazjonalny trening na rurze. Bez pocenia się, przez godzinę.

Jestem najmniej zalatanym instruktorem świata. I jak mówię, że jestem leniem, to mam na myśli, iż jestem leniem. Nie wyobrażajcie sobie, że poświęcam swojemu ciału przesadnie dużo uwagi. Trenuję – bo sprawia mi to przyjemność. Występowanie na konkursach Miss Fit jest daleko poza moim obszarem zainteresowania. Przeżywanie dodatkowego centymetra w biodrach zawsze kończy się większą ilością bitej śmietany na gofrze. Mój wąż ze swej strony właśnie pozdrawia gorąco producenta gofrownicy DEZAL, Chiquitę, Nutellę, Paturages, wszystkie kury, kozy i młynarzy.

Czy Jem/Nie jem jest dla Ciebie?

Nie wiem. Nie wiem co chcesz osiągnąć. Jeżeli masz czas, i tak będziesz trenować, chcesz jeść to co CHCESZ jeść, nie umiesz liczyć kcal, masz swój rytm dnia, chcesz mieć więcej energii do życia i przede wszystkim nie tyć – a wręcz robić coś dobrego dla swojego zdrowia i figury – to dieta bez diety jest dla Ciebie. Pamiętaj jednak, że nic nie zastąpi treningów z wolnymi ciężarami.

A jeżeli chcesz poznać trening z masą własnego ciała, który wzmocni Cię i odstresuje, patrz poniżej.


Czas: do 45 minut

Ćwiczenia:
1. Power joga combo
2. Slow Squat
3. Plank
4. Rosyjskie brzuszki
5. Supermen
6. One hand side push

Twoja rozpiska:
Zrób ulubioną rozgrzewkę. Naciągaj się po każdym ćwiczeniu tak długo jak potrzebujesz. Jeżeli myślisz, że nie potrzebujesz – MASZ SIĘ ROZCIĄGAĆ.

Zielona: 1. po dwa na stronę, 2. 8 powtórzeń, 3. 1 minuta, 4. 10 powtórzeń, 5. 1 minuta, 6. po 8 powtórzeń na stronę.

Pomarańczowa: 1. po dwa na stronę, 2. 10 powtórzeń, 3. 1,5 minuty, 4. 20 powtórzeń, 5. 1 minuta, 6. po 10 powtórzeń na stronę. Powtórz rundę jeżeli masz czas.

Czerwona: 1. po cztery na stronę, 2. 10 powtórzeń, 3. 2 minuty, 4. 20 powtórzeń, 5. 1 minuta, 6. po 10 powtórzeń na stronę. Powtórz rundę jeżeli masz czas.

Enjoy!